Kopiec Kościuszki

Kopiec Kościuszki

Kopiec Kościuszki | Kościuszko Mound

Kopiec Tadeusza Kosciuszki to najsłynniejszy z czterech krakowskich kopców. Sam Kościuszko był z Krakowem zwiazany w sposób niebagatelny; kilkurkotnie tutaj przebywał, między innymi to tutaj własnie wydał akt insurekcji, tutaj składał przysięgę na Rynku Głównym 24 marca 1794 r. (co upamiętniono stosowną tablicą), to w krakowskiej Starej Synagodze Kościuszko przemawiał z bimy by zachęcic starozakonnych do udziału w powstaniu… Po śmierci Naczelnik zostal pochowany w Krypcie św. Leonarda w katedrze na Wawelu. Zamiast tradycyjnego pomnika wybrano formę ziemnej mogiły – kopca naśladującego prastare grobowce Wandy i Kraka, nawiązanie to było czytelne i świadome. Idea sypania kopca została ogólnie zaaprobowana przez władze Wolnego Miasta Krakowa. Jako lokalizację wybrano wzgórze Sikornik (355 m n.p.m.). Czas sypania kopca to lata 1820 – 1823. na miejsce przywieziono ziemię z pól bitewnych spod Racławic, Maciejowic i Szczekocin (miejsca najwazniejszych bitew w czasie Insurekcji Kosciuszkowskiej). Kopiec uroczyscie ukończono w październiku 1823 roku, uroczystości towarzyszyło przywiezienie ziemi z pola bitwy spod Dubienki.

W połowie XIX w., po Wiośnie Ludów i wcieleniu Wolnego Miasta do Austrii kopiec ufortyfikowano otaczając go pierscieniem fortów, zaprojektowanych przez Feliksa Księżarskiego, zburzono wtedy starą kaplicę bł. Bronisławy. Zgodnie ze wcześniejszym poreczeniem mogiłę Naczelnika udostępniono narodowi. W 1860 roku przywieziono z Kuźnic granitowy głaz, który umieszczono na szczycie kopca.

W czasie zaborów na Kopiec Kosciuszki udawały się pielgrzymki Polaków chcacych złożyc hołd wielkiemu bohaterowi.  Mogiła Kosciuszki wpisała się trawle w panorame Krakowa, jej niezwykle waznym elementem, symbolem jednosci narodowej i i tych chwalebnych elementów z naszej historii.

Obecnie wstep na Kopiec Kosciuszki jest odpłatny. Znajduje sie tam kilka obiektów muzealnych, restauracja oraz kawiarnia. Z jego szczytu roztacza się przepiękny widok na Kraków.

Zdjęcie: Piotr Cholewa (GNU Free Documentation License)